Nasze wspólne wyprawy

Nicea

Miejsce, w którym dziś leży Nicea było znane ludziom już 2400 lat temu. W IV wieku p.n.e. tereny te należały do Greków, którzy założyli tu osadę zwaną Nikaią. W momencie wzrostu Imperium Rzymskiego wszystkie greckie kolonie zamieniono na kolonie rzymskie. Nikaia od tego momentu zaczęła nazywać się Cemenelum.

Dziś ciekawe wykopaliska z tego okresu prezentowane są w północnej dzielnicy miasta zwanej Cimiez. Od XIV w miasto wraz z okolicą należało do Sabaudii i dopiero w 1890 roku, w wyniki plebiscytu przyłączono je do Francji. Dzisiejsza Nicea, jako stolica departamentu zwanego Alpami Nadmorskimi jest największym i najważniejszym miastem regionu

W Nicei funkcjonują porty morskie: handlowy, pasażerski i rybacki oraz międzynarodowy port lotniczy Nicea-Lazurowe Wybrzeże (drugi pod względem znaczenia we Francji). Jednak oprócz funkcji transportowo-administracyjno- biznesowej Nicea pełni ważną funkcję wypoczynkową. Uważa się ją za stolicę Lazurowego Wybrzeża, czyli umownie wydzielonego brzegu Morza Śródziemnego, które szczyci się najprzyjemniejszym klimatem i najpiękniejszymi widokami w całej południowej Francji. W Nicei- mieście usytuowanym między Alpami a morzem uwidoczniły się przez lata wszystkie oznaki luksusu i ekstrawagancji. Anglicy, którzy ukochali sobie południe Francji wytyczyli tu wzdłuż wybrzeża bulwar ciągnący się na długość 7 km. Przy nim budowali okazałe wille i hotele. Z kolei bogaci Rosjanie obrali sobie miasto za zimową rezydencję. Zjeżdżali tu masowo z nastaniem jesieni, a wracali do Rosji na wiosnę. Wszyscy przyjezdni przez tak długi czas pobytu na Lazurowym Wybrzeżu musieli tu jakoś funkcjonować, dlatego oprócz willi i bogatych rosyjskich kamienic, powstawały w Nicei rosyjskie kluby, sklepy i świątynie, w tym największa na świecie cerkiew prawosławna pobudowana poza Rosją. Oprócz wspaniałych dzieł minionych epok Nicea może poszczycić się także ciekawymi osiągnięciami współczesności, które stanęły na przykrytym korycie rzeki Paillon. Nalezą do nich: Centrum Kongresowe i Wystawiennicze Acropolis, Muzeum Sztuki Współczesnej, Biblioteka Louis Nucera.

Stara Nicea

Nicejska starówka olśniewa. Nie jest zaburzona jakimkolwiek budynkiem czy dziwną konstrukcją, która nie stanowiłaby całości z żółto-ochrowymi i rdzawo-czerwonymi budynkami. Liczne place targowe, restauracje i małe sklepy sprawiają, że panuje tu spory ruch.

Przedzierając się  przez wąskie uliczki wcześniej czy później natkniemy się na monumentalny Pałac Lascaris z XVII w pobudowany w stylu genueńskim, charakteryzujący się pokaźnymi schodami. Ten barokowy budynek idealnie wpisuje się w klimat starówki, która może poszczycić się jeszcze wieloma dziełami zbudowanymi właśnie w tym stylu architektonicznym.  Do wspaniałych przykładów baroku zalicza się: katedrę Saint Reparate na placu Rosetti, kaplicę (chapelle) de la Misericorde znajdującą się  przy cours Saleya i kościół Saint  Jacques przy rue Droite. Na urokliwych lecz niewielkich staromiejskich placach ciągle możemy kupić kwiaty, ryby czy warzywa.  Południe Starego Miasta i słynna cours Saleya specjalizuje się w handlu kwiatami. Z kolei całkowicie inny zapach towarzyszy turystom przemierzającym północną cześć starówki. Tam, obok dawnego ratusza na placu Saint Francois sprzedaje się ryby i owoce morza. Dla sprzedających sam zapach nie jest na tyle uciążliwy, ile wszędobylskie mewy, które tylko czekają aby osoba obsługująca odwróciła wzrok od wyłożonych na drewnianych stołach ryb.

Miasto jak na dłoni

Nicea jak żadne inne francuskie miasto ma naturalny, a tym samym darmowy punkt widokowy, z którego widać jak na dłoni całe Stare Miasto, port oraz Morze Śródziemne. Bezpośrednio nad centrum miasta wręcz pionowo wznosi się góra, na której szczycie, do 1706 roku wznosił się zamek i katedra. Niestety wszystkie budynki na wzgórzu zostały zniszczone i pozostały jedynie po nich niewielkie mury i fundamenty. Przez lata wzgórze popadło w zapomnienie na rzecz rozwijającego się u jego stóp miasta. Dlatego dziś cała skała stanowi park miejski z pozostałościami warowni i sztucznie urządzonymi wodospadami, które widoczne są z wielu ulic starówki. Do najbardziej charakterystycznych resztek zamku należy odbudowana w całości wieża Bellanda (La Tour Bellanda) oraz niewielkie ruiny na samym szczycie wzgórza. Na szczyt można dostać się zarówno schodami, jak i wydrążoną w skale windą.

Hotel Negresco – Symbol luksusu

Hoteli w Nicei jest wiele, ale tylko jeden może być na miejscu pierwszym. Niezmiennie od  początku XX w hotel Negresco dzierży palmę pierwszeństwa pod względem wyglądu, luksusu i obsługi przebywających w nim gości. Hotel został zaprojektowany i wybudowany dzięki Henriemu Negresco, który pochodził z Rumunii. Jako 15-letni chłopak wyjechał z rodzinnego Bukaresztu do Paryża, a następnie zamieszkał na południu Francji. Dzięki swoim zdolnościom w niedługim czasie został kierownikiem luksusowego kasyna. Postanowił, że zarobione pieniądze ulokuje w nieruchomościach. Hotel przez niego zaprojektowany olśnił osoby, które pragnęły pławić się w luksusie.

Po latach wzlotów i upadków potomkowie Negresco sprzedali budynek  w 1957 roku rodzinie Augier, do której hotel należy do dzisiaj. Dzięki odpowiednim funduszom w hotelu przeprowadzono szereg prac renowacyjnych i restauracyjnych. W 2003 roku budynek został oficjalnie wpisany do rejestru zabytków. Negresco uważany jest za ówczesne apogeum luksusu, jakie można było stworzyć. Pobudowany w stylu belle epoque olśniewa każdym detalem. Swój niesamowity wizerunek hotel w dużym stopniu zawdzięcza dużej kolekcji dzieł sztuki, liczącej ponad 6000 wartościowych przedmiotów. W kolekcji Le Negresco w Salonie Królewskim znajduje się między innymi rzeźba Yellow Nana autorstwa Niki de Saint Phalle. Forma rzeźby doskonale komponuje się z  siedmioma kolorowymi, nowoczesnymi dywanami, zaprojektowanymi przez Raymonda Moretti. Z kolei w Salon Versailles na ścianie wisi jedno z najokazalszych dzieł malarskich w całym hotelu- portret Ludwika XIV w historycznym ubiorze sygnowane przez Hyacinthe Rigaud. Obrazy tego typu można zobaczyć także w zbiorach Luwru i w Wersalu.

Znakiem rozpoznawczym hotelu jest niesamowity wystrój wnętrz, który łączy w sobie styl antyczny ze współczesnym. Wnętrze każdego z ponad 100 pokoi i apartamentów jest inspirowane najwybitniejszymi okresami w sztuce francuskiej. Wszystkie pokoje są wyposażone w wyjątkowe i autentyczne meble oraz dzieła sztuki od okresu, w którym panował Ludwik XIII aż do współczesności. Jednak trzy charakterystyczne apartamenty są szczególnie godne uwagi i pozwalają na poznanie historycznego tła hotelu. Pierwszym z nich jest Suite Imperiale – urządzony w stylu Empire. Apartament ten był inspirowany sypialnią cesarzowej Józefiny w Chateau de la Malmaison. Z kolei Suite Pompadour – stanowi hołd dla faworyty króla Ludwika XV. Apartament wyposażono w drewnianą komodę i antyczne łoże z drewna orzechowego z drobno rzeźbionymi i złoconymi liśćmi. Trzecim apartamentem uważany za najwspanialszy w całym hotelu jest Suite Montserrat Caballé. Znajduje się tutaj biurko w stylu Ludwika XV, dwie lampy z sewrskiej porcelany i łoże w stylu Ludwika XVI, które jest udekorowane detalami z pozłacanego brązu.

W hotelu znajduje się droga i znana na całym świecie restauracja  Le Chantecler, której styl serwowanych potraw określa się jako inspirowany Prowansją. Restauracja podobnie jak hotel słynie ze wspaniałego wystroju, obejmującego drewniane dekoracje ścian, datowane na 1751 rok. Restauracja może poszczycić się również okazałą winiarnią mieszczącą się w piwnicy, gdzie przetrzymuje się 15 000 butelek wyśmienitych gatunków win.

Nicejskie muzea

Muzeum Marca Chagalla (Musee National Message Bibilique Marc Chagall), Muzeum Sztuk Pięknych (Musee des Beaux Arts), Musee Matisse, Muzeum Sztuki Azjatyckiej (Musee Departamental des Arts Asiatiques), Musee d’Art Moderne et d’Art Contemporain

Muzeum Marca Chagalla zwane Musee National Message Bibilique Marc Chagall zlokalizowane jest niedaleko dworca kolejowego, na północ od Starego Miasta. Skupia największą na świecie liczbę dzieł artysty. Motywem prezentowanym  w muzeum są sceny biblijne, przedstawione w obrazach, rzeźbach oraz na gobelinach. Na uwagę zasługuje mozaika znajdująca się na zewnętrznej ścianie budynku przedstawiającą proroka Eliasza.

Muzeum Sztuk Pięknych (Musee des Beaux Arts) zajmuje wspaniały pałac w dzielnicy uniwersyteckiej Les Baumettes.  Zobaczyć tu można dzieła malarstwa francuskiego i włoskiego od XVII do XX w. Na szczególną uwagę zasługują obrazy takich twórców jak: Hubert Robert, Kees van Dongen, Raoul Dufy i Auguste Rodin.

Musee Matisse umiejscowione w dzielnicy Cimiez, w XVII- wiecznej willi otoczonej gajem oliwnym prezentuje zbiór dzieł Henriego Matissa, które stanowią reprezentatywny przegląd twórczości artysty.

Muzeum Sztuki Azjatyckiej (Musee Departamental des Arts Asiatiques) znajduje się w dalekim i nowocześnie urządzonym Parku Phoenix . Ten oryginalny i elegancki gmach zaprojektowany przez Japończyka- Kenzo Tange, skrywa klastyczne i współczesne dzieła sztuki azjatyckiej.

Musee d’Art Moderne et d’Art Contemporain znajduje się na obrzeżach Starego Miasta. Nowoczesny, dwuwieżowy budynek, z którego dachu rozciąga się widok na miasto, pobudowany został w 1990 roku na przykrytym korycie rzeki. Miasto pozbyło się co prawda dostępu do brzegu Paillon, ale dzięki temu zyskało przestrzeń muzealno- wystawienniczą i wiele terenów zielonych. W budynku zaprojektowanym przez Yves Bayarda i Henriego Vidala znajduje się sporo dzieł francuskiej i amerykańskiej awangardy po 1960 roku. Na szczególna uwagę zasługują”niebieskie obrazy” urodzonego w Nicei Yvesa Kleina oraz bogata kolekcja dzieł przekazana przez Niki St-Phalle. Inni artyści, których dzieła prezentowane są w muzeum to: Andy Warlhol, Benjamin Vautier, Rob Rauschenberg i Tom Wesselmann.

Rzymskie Cimiez

Jeżeli chcemy odnaleźć najstarsze pozostałości antycznej Nicei, to tylko w rezerwacie archeologicznym w willowej dzielnicy Cimiez. Zachowały się tutaj spore ruiny amfiteatru i łaźni.  Wszystkie mniejsze przedmioty odnalezione podczas prowadzenia wykopalisk wystawione są w pobliskim Muzeum Archeologicznym. Tuż obok wykopalisk znajduje się Muzeum Matissa oraz kIasztor Cimiez (monastere de Cimiez) z kościołem Notre Dame de l’Assomption.

dr Radosław Kożuszek

Teksty oraz wszystkie zdjęcia stanowią własność intelektualną i fizyczną. Chronione są ustawą o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Jakiekolwiek kopiowanie, powielanie w całości lub części tylko za zgodą autora. 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.