Nasze wspólne wyprawy

Luang Prabang

Mało miejsc na świecie jest tak przesiąkniętych religijną atmosferą jak laotański Luang Prabang. Na każdym kroku można tu spotkać stare buddyjskie świątynie, a liczba mnichów w przeliczeniu na jednego mieszkańca jest chyba największa na świecie. Położone w niedostępnej dżungli miasto przez wieki było praktycznie odcięte od świata. Przed skolonizowaniem Laosu przez Francuzów podróż z odległej o niecałe 400 kilometrów stolicy Wientian trwała blisko tydzień. Do wyboru było albo przedzieranie się lądem przez gęsty las tropikalny, albo wyprawa łodzią w górę wzburzonego i gwałtownego Mekongu. Luang Prabang to historyczna stolica Laosu, przeżywająca okres świetności w XIV wieku. Wtedy to właśnie do miasta dotarł bezcenny podarunek Khmerskiego króla – 83-centymetrowa złota statuetka Buddy, zwana Phra Bang. Od nazwy tej właśnie statuetki – najbardziej czczonego posążku Buddy w Laosie – wzięło swą nazwę całe miasto. Phrabnah lub Pha Bang to złoty wizerunek Buddy, natomiast Luang można przetłumaczyć jako wielkie miasto lub królewskie miasto. W wolnym tłumaczeniu więc nazwa znaczy Stolica Złotego Buddy. Posąg często zmieniał miejsca swojego pobytu, wędrując między Laosem a Tajlandią, gdzie dwukrotnie był wywożony. Dziś można go podziwiać w budynku byłego pałacu królewskiego w Luang Prabang. Miasto otaczają malownicze góry, co sprawia, że miasteczko wygląda, jakby tylko na chwilę przycupnęło u podnóży. Nad miastem dominuje wzgórze Phousi, z którego roztacza się piękny widok na dawną stolicę i dolinę Mekongu. Wzgórze Phousi położone jest na południowym krańcu półwyspu, utworzonego przez rzeki Mekong i Nam Khan. Większość najpiękniejszych świątyń Luang Prabang znajduje się właśnie na tym półwyspie. Spośród 66 świątyń wybudowanych tu przed przybyciem Francuzów do dzisiejszych czasów przetrwała blisko połowa. Zdecydowana większość zabytków znajduje się w ścisłym centrum Luang Prabang. Tu m.in. mieszczą się najsłynniejsze świątynie, jak XVI-wieczny Wat Xieng Thongoraz czy Wat Mai, który swojego czasu pełnił siedzibę buddyjskich hierarchówLaosu. W pobliżu znajduje się też Pałac Królewski. Po detronizacji króla urządzono tu doskonałe muzeum, ale niestety tylko część ekspozycji udostępniona jest zwiedzającym. W 1995 roku całe miasto zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO. W mieście – oprócz licznych zabytkowych świątyń buddyjskich – można także podziwiać francuską kolonialną architekturę. Interesujące są również okolice miasta. Nadmiar złota, kamiennych smoków i zamyślonych Buddów może znieczulić na piękno, dlatego warto w ramach odmiany wybrać się na wycieczkę do wodospadów Taet See. Inną alternatywą jest podróż łodzią do jaskiń Pak Ou, gdzie znajduje się około 2000 posągów Buddy. Malownicza podróż Mekongiem trwa około półtorej godziny. Mimo że wszędzie łatwo dojść na piechotę, warto wypożyczyć sobierower. Można wtedy wybrać się na obrzeża Luang Prabang, gdzie znajdują się osady Hmong, Mien i innych plemion zamieszkujących prowincję. Warto dodać, że nad miastem góruje niewielkie wzniesienie Phu Si, na szczyt którego prowadzą dwie ścieżki. Najlepiej wybrać się tam wieczorem – widok miasta i płynącego Mekongu w promieniach zachodzącego słońca wart jest wspinaczki i na pewno na długo zostanie w pamięci.

dr Radosław Kożuszek

Teksty oraz wszystkie zdjęcia stanowią własność intelektualną i fizyczną. Chronione są ustawą o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Jakiekolwiek kopiowanie, powielanie w całości lub części tylko za zgodą autora. 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.